İki dünya bir bavul

 İki Dünya Bir Bavul etkileyici bir kitap.Umutlara,umudun gücüne, hayallere, yeniden başlamaya, yenilenmeye, kendine has bir hayata sahip olmaya, başarının ne olduğuna  dair ne varsa sade, akıcı bir şekilde  ve farklı bir bakış açısıyla anlatılmış.Bazı cümleler ögüt  verir gibi fakat değil.Aksine bazı cümleler uyandırıcı ve okurken düşüncenizle baş başa bırakıyor.

İçindeki hikâyelerle müthiş bir hikâye kitabımı demeliyim yoksa hikâyeler, kurgu ile işlenen kişisel gelişim kitabı mı ya da geneli hikâyeye dayanan felsefe kitabı mı  demeliyim bilemedim.Adı ne olursa olsun çok beğendiğim bir kitap oldu.

Yazmalı Nergiz’in hikayesindeki o buruk tat sanırım hep aklımda kalacak.

Çobanın Kurnaz Dostu adlı bölümün son cümlesi “insanı sınıflandıran hayat veya sistem değil o yine insanın ta kendisidir.”Bu cümle bölüm boyunca çok farklı bir bakış açısıyla anlatılmıs.